భయం,భాద,ఆనందం,ఏడుపు,తన్మయత్వం ఇలా సృష్టీలో మరే ప్రాణికీ లేనటువంటివి ఎన్నో మనకు సిద్దించాయి. సృష్టి క్రమంలో మనిషిరూపాంతరం చెంది ఈ ఉన్నతదశకు చేరాడు అని శాస్త్రవేత్తలు చెబుతుంటే, దేవుడు తన రూపాన్ని మనిషికి ఇచ్చాడు అని ఆస్తికులు చెబుతున్నారు. ఎన్నటికీ తేలని ఆ నిజానిజాలను పక్కకు పెట్టి ఒక్క సారి మానవునికి సంక్రమించిన జ్ఞానేంద్రియాలు,ఈ ప్రకృతిలోని పంచభూతాలకు శక్తిని గుర్తించడం జరిగిన మానసిక సంఘర్షణలు మెదలయిన కాలానికి పయినించి చూస్తే సమాధానం దోరకని అనేక గుప్తప్రశ్నలకు ఇట్టే సమాధానం దోరుకుతుంది . రమారమి క్రీస్తుకు ఇరవై వేల సంవత్సరాలకు పూర్వమే మనిషి పూర్తి రూపాన్ని సంతరించుకుని నేటి నాగరిక జీవన దిశగా కదులుతున్న సమయం, ఆ కీకార్ణ్యపు అడవిలో కొన్ని ప్రత్యేక శక్తులు కలిగిన ఏకైక చరజీవిగా, క్రమేణా తన ఆధిపత్యాన్ని చాటుకున్న మనిషి, ఎండ,వాన,చలి,మెరుపులు,పిడుగులు,మంటలు వంటి సాధరణ ప్రకృతి స్పందనలు తన శక్తికి మించినదని, ఈ చరాచర జగత్తులో (మనిషిని)తనను మించిన శక్తి ఏదో ఉందని అదే ఈ సర్వజగత్తును నడిపిస్తుందని నమ్మట్టుగా చేశాయి. విజ్ఞాన సరస్వతులయిన ఈ కాలం వారికి ప్రకృతిగురించి ఈ మాత్రం అర్దంచేసుకోవడానికి ఒక్క అర్దగంట సమయం సరిపోతుంది కాని మంటను మంట అంటారు అని, అది ముట్టుకుంటే భాదిస్తుందని ఒక నిర్దిష్ట్మయిన అవగాహన,ప్రమాణం లేని ఆ కాలం వారికి అనేక సంవత్సారాలు పట్టింది.

అలా ప్రకృతిలోని శక్తిరూపాలను ఒక్కొక్కటిగుర్తుస్తూ తన విజ్ఞానాన్నంతా తదుపతి తరలాకు చేరవేస్తూ….. గుంపులుగుంపులుగా జీవించే వారు జనపదాలుగా, తదుపరి ఆ గుంపులే, విడివిడి కుంటుంబాలతో జీవించే జనపదాలుగా, జనపదాలు నగరాలుగా, అధిపత్యపోరోలో నలిగిపోయే విచ్చిన్న రాజ్యాలుగా మారే నాటికి మనిషి సృష్టీలో ప్రతి శక్తికి నామకరం చేసి దాని మంచి చెడులను తమ సమాజంలో ప్రతి ఒక్కరికీ తెలుసి వచ్చేలా కట్టుదిట్టమయిన ఏర్పాటులు చేసుకో గలిగారు…అలా పెట్టిన కట్టుబాట్లు రాజ్య శ్రేయస్సుకోసం చేసినవే అన్ని రాజ్యం అంతా నమ్మేట్టు చేసేందుకు కొంతమంది గురువులను ఆ సమాజం పెంచి పోషించేది, ఆ సమాజంలో ఆ గురువులే ఉన్నత జీవనాన్ని, గౌరవ పదవులకు అర్హులయ్యారు, ఇలా అధిపత్య వారసత్వమవ్వటానికి నాంది పలికింది, కాల క్రమేణా వారే మతగురువులుగా, మంత్రాగాళ్ళుగా, పూజారులుగా, వైద్యులుగా రూపాంతరం చెందుతూ వచ్చారు. ప్రపంచం అంతటా ఒకే రకమయిన ఎదుగుదల అసాధ్యం కనుక కొన్ని చోట్ల ఉచ్చస్తితిలో ఉన్న భావాలు, కొద్దిగ నాగరిక పురోగతి చూసిన మరో చోట అనాగరికంగా చూడబడ్డాయి. అంతటితో ఆగక ఆ అనాగరికులను,వారి భావాలను సమాజ శ్రేయస్సుకు పెనుసవాళ్ళుగా చిత్రించేవారు.

నాగరికత పేరుతో పెనుమార్పులు చోటుచేసుకుంటున్న ఆనాటి సమాజంలో ఒకప్పుడు గొప్పగా రాజ సంభారలు అందుకున్న అనేకమంది వారి పరపతిని కోల్ఫోయి సామాజం దృష్టిలో దుర్మార్గులుగా ఉన్మాదులుగా ముద్ర వేయబడ్డారు…ఉదాహరణకు వేద భూమిగా పరిగణించే భారతదేశంలో నిన్నమెన్నటి వరకు నీరాజనాలు అందుకున్న మంత్రసానులనే తీసుకుందాం, రాజ్యాన్నేలే రాజయిన ఈ మంత్రసానులు పురుడుపోయందే ఈ భూమ్మీదకు వచ్చేవారే కాదు, వారికి ప్రత్యేక శక్తులు ఉండేవి అని నమ్మేవారు, వారు సాధరణ సమాజికునివలే కాకుండా, గంభీర వదనలాతో, స్పష్టమయిన మాటతీరూ,కట్టుబోట్టూ వారి స్తాయిని సామాజంలో ఎన్నో వేల సంవత్సారాలు పదిల పరచింది, అలాంటి మంత్రసానులు ఉనికి ఈనాడు అత్యల్పం…. మరోక్క ఉదాహరణ, వేదకాలంలో రుగ్వేద,యజుర్వేద,సామవేదాలతో బాటు అధర్వణ వేదం కూడా సమాన స్తాయిని కలిగి ఉంది, రుగ్వేదాన్ని నేర్చుకునేమ్త నిష్ట్ బయభక్తులతో అధర్వణ వేదాన్ని నేర్చుకునే వారు, మనోవాక్ ఫల సిద్దిని కలిగించే అనేక క్రతువులు అందులో ఉండేవి …అలాంటి వేదానికి ఎత్తిపొడుపు తప్పలేదు….

……… ఇలా నాగరిక రహదారి నుంచి నెట్టి వేయబడిన అనేక భావాలు కాల గమనం రూపాంతరం చెంది, వికృత శక్తులుగా పిలువ బడుతూ వచ్చాయి. ఆ అదను చూసి, మానవుడు విసర్చించిన ఒకప్పటి గొప్పబావలను,వాటి నుంచి ఉద్బవించిన నమ్మకాలనే దెయ్యాలు, పిశాచాలుగా మార్చి సమాజంలో ఒక ఆరోగ్యకరమయిన భాయన్ని కల్పించడానికి, ఆ భయాన్నే ఉపయోగించి వారు నమ్మే భావానికి(దైవిక భవానికి) దగ్గర చేసిన ఆనాటి సమాజ నిర్మాతలు చతురులే…..!!!!!!!!

” అహం బ్రహ్మాస్మి” టైపు అయిన నాకు ఇదేంటి చెప్మా అనిపించి ఇంటికిపోయి ఆలోచిస్తూ పడుకున్నాను…. అది ఒక్క చేటే కాదు… అలా జరగటం చాల సార్లు చూసిన సంధర్బాలు గుర్తొచ్చాయి….. బ్రమరాంభ దియేటర్ లో బూతుబొమ్మలు….. భ్రమరాంభ విగ్రహం అటుపక్క ఇటుపక్కా బూతుబొమ్మల పోష్టర్లు… ఇక పోతే బోలడన్ని దేవుడి వైన్ షాప్లు… ఇలా ఒక టేమిటి…. న్యూస్ పేపర్లు మీద దేవుడి బొమ్మలు, అదే న్యూస్ పేపర్ చిన్నపిల్లల ముక్కు చేదటం దగ్గ్రర నుంచి …బోలెడన్ని వెదవ పనులకు వాడుతుంటాం….. హిందూ దేవుళ్ళే కాదనుకోడా….సమస్త మతాల అధినాయకుల చిత్రాలు అన్ని ఇలా గోరీకరించ బడుతుంటే….. చరిత్రలో మా లింగం మాయ్యా గోరీని ఎందుకు ఆడి పోసుకుంటారు…..

ఇంకా రాయలని ఉందికాని…ఇంతకంటె అవసరం లేదనిపిస్తుంది……

Mathew 26.26-28

ఉదాహరణకు: రామాయణంలో కభంధుడినే తీసుకుందాం, గంధర్వుడు, సూర్యసమాన తేజో వంతుడయిన దనువు, తన భుద్దియందు వైక్లభ్యం చేత వికృత రూపము దాల్చి, అడవిలో ప్రవేశించి(నగరంలో కాదు) అందరినీ భయచిత్తులను చేస్తూ ఆనందించే వాడు,అలా ఒకానొక రోజు స్తూల శూరుడనే ముని చేత శపించబడతాడు. అలా శపించబడిన ధనువు ఆ ముని పాదముల పైబడి పరిహారం కోరతాడు. రామలక్ష్మణ్లు చేత సంహరింప బడిన నాడు, తిరిగి ధనువుగా పూర్వరూపం పొందుతావని అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోతాడు. ధనువు బ్రహ్మగూర్చి ఘోరతపస్సు చేసి, ధీర్ఘాయుర్దాయం సిద్ధించుకుంటాడు(గంధర్వుడు కనుక అడగ్గానే అంత అమూల్యమయిన వరం వచ్చి ఉంటుందేమో, మానవులకు ఆ వరం ఇవ్వబడదు కదా…). ఆ వరగర్వంతో ఇంద్రుని మీద యుద్దానికి పోయి తల కాళ్ళు పోగొట్టుకుంటాడు. భ్రహ్మ వరాన్ని గుర్తుంచుకుని, ఇంద్రుడు రెండు యోజనాల చేతులు ఒక నోరు ఇస్తాడు బోజన సదుపాయం కోసం.(తెలుగు నుడికారంలో వాడ బడే “కబంధ హస్తాలు” అన్న పదం – ఈ కధనుంచి వచ్చినదే). అలా వికృత రూపిగా మారి. ఆ ప్రాంతాన్ని చిన్నాభిన్నం చేస్తూ… చివరికి రామునిచే విగతుడవుతాడు.(వాల్మీకి రామాయణం అరణ్యకాండ నుంచి).

పై కధను, ప్రస్తుత కాలమానం ప్రకారం మార్చి తీసుకుంటే: తెలివయిన, అందమయిన వారు అయి ఉండి,గొప్ప కుటుంబం నుంచి వచ్చామన్న మదప్రభావంతో వెధవ పనులు చేసే వారందరూ ఈ ధనువు వారసులనచ్చు. వారికి మానవులు విధించే శిక్ష కారాగారం, శృతిమించితే పిచ్చి ఆసుపత్రిలో చేర్పించి వారికున్న ఆ భావాన్ని తమ మెదడునుంచి బయటకు తోసేసి మళ్ళీ మనుషులుగా మార్చాలని ప్రయత్నం. లేక తలిదండ్రులు భాధ్యత గుర్తెరిగిన వారయితే ..పిల్లవాడిని/సదరు వ్యక్తిని సైక్యర్టిష్ట్కు చూపించి వారికి ఉన్న పిచ్చిని నయం చేయింటమో చేసి చివరికి మళ్ళీ మంచి వారిని చేస్తారు.

కాని అక్కడ ముని చేసినట్టు చేస్తే… ఇంకా నిత్య దరిదృడివి అయిపో, ఇంకా నికృష్టుడివి అయిపో అంటే… వాడు సంచరించే ప్రాంతంలో వున్నవారందరూ భాదించబడుతారు దాని వల్లా వాడి ఖాతాలో మరింత పాపం పేరుకు పోవటానికి ప్రేరేపించిన వాడిని అవుతున్నాను. అని మునులు ఎందుకు ఆలోచించరు…? కధాపరంగా కభందుడీ అవసరం రామయణానికి లేదు, స్తూల శూరుడనే ఒక కారెక్టర్ దండగ తప్ప(సినిమా వాళ్ళ దృష్ట్యా) ఈ కభందుడు అలియాస్ ధనువును నీ భుద్ది మంచిగా మారుగాక అని శపిస్తే ఎంత హాయిగా ఉంటుంది చెప్పండి…

అలాగే విశ్వామిత్రుడు శాపాల గురించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే….విశ్వామిత్రుడు సైక్యార్టిష్టు కేసులన్నీ క్రిమినల్ కేసులుగా మార్చాటానికి వారి మంత్ర ప్రబావాన్ని ఖర్చు చేసుకున్నారు ఎందుకు….?

ఇక పోతే సనకసనందనాదులునే తీసుకుందాం, జయ విజయులు పాపం వారి ధర్మం వారు చేస్తున్నారు. శపించి పారేశే, ఎవరు భాదపడింది, రెండు యుగాలు పాటు మనుషులు దారుణమయిన జీవనం గడిపారు(రావణ కుంభకర్ణులచే,కంసునిచే,హిరణ్యాక్షుడు,హిరణ్యకశిపుడు, వగైరా …వగైరా… ). అదేందో… నువ్వూ మంచివాడి వయి ధర్మజీవనం గడూపుతూ భూమి మీద జన్మించు అని శాపం ఇచ్చారు అనుకో …..దర్మాతులయి జీవితాలు ఎంత దయనీయంగా, కష్టతరంగా ఉంటాయో ప్రత్యేకంగా చెప్పాలా ….. హరిశ్చంద్రుడు ఉదాహరణ ఉండనే ఉంది కదా….. నిజంగ…. పాపానికి పరిహారంగా శాపం విధించాలి అంటే… ధర్మాత్ములయిపోదురు అని శపిస్తే …వాడి తిక్క ఆణిగి తిమ్మిరెక్కుతుంది కదా మరి….. ఎమంటారు …??????

(ఇంకా ఉంది)

శైశవ దశలో పెద్దలనుంచి, పిన్నల నుంచి నాకు లభించినవి సమాధానాలు అన్ని దద్దోజన పర్యాయపదాలే. స్కూలు దాటి కాలేజీలోకి చేరేలోపు, పీఠాధిపతులనుంచి పీచు మిఠాయి అమ్మే వాడివరకు అదే ప్రశ్నని అడుగుతూ ఒక రౌండు ముగుంచాను.(ఇంటర్)కాలేజీలో చేరిన మెదటిరోజు. బడిలో లాగానే, ప్రార్దనతో మెదలవుతుందేమో అని గ్ర్రౌందులో కాసేపు ఎదురు చూసాను,కాని అక్కడ సర్వస్వతీ నమస్తుభ్యాలు (ఎండలో,చలిలో), సాయంత్రం జనగణమణలు ఏమి లేవు అని తెలుసుకోగానే, నాలో యక్షుడు నిద్రలేచాడు, పది సంవత్సరాలు పాటు ప్రతి ఉదయం పఠించినప్పటికి ఉచ్చరణాదోషాలు లేకుండా ఆ ప్రార్దన చేసేవారు కనపడటం అరుదు. ప్రార్దన, అదొక నియమం, అంతకన్నా ప్రార్దన చేసే వారికి కాని, చేయించే వారికి దాని ఆవశ్యకత ఎంతతెలుసో నాకు తెలియదు. ఇది గమనించిన నాకు, అక్కడి వారు నాకెందుకో హేతుభద్దమయిన వారులా కనిపించారు.ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పగలిగే వారు ఇక్కడ దొరుకుతారేమో కనుక్కో అని నాలో యక్షుడు తొందర పెడుతున్నాడు. అక్కడ అంతా కొత్త మొఖాలు, కాని మొఖమాటాన్ని, నా ఉత్సుకత జయించింది. తారస పడిన వక్త(వ్యక్తులనుకను పొరబడేరు) లందరని అడుగుతూ వచ్చాను. కొత్తగా కాలేజీలో గ్రూప్ డిస్కషన్లు, వ్యాసరచనలు, ఇలా ఎక్కడ అవకాసం దొరికినా అదే ప్రశ్న… “నువ్వు దేవుణ్ణి ఎందుకు పూజిస్తున్నావు?”.అన్ని ప్రయత్నాలు సమాధాన శున్యాలే. (ఒక చిన్న్ విన్నపం, నాకు సమాధానం చెప్పలేక పోయారు అని నేను హేళన దృష్టితో నేన్నెడు చూసింది లేదు, చూడ బోయేది లేదు.ఎవరి పంధావారిది, ఎవరి నమ్మకం వారిది).

నాకు ఇందులో సమాధానం దొరకవచ్చు అనిపించిన పుస్తకాలు అన్నీ(నా పరిధిలో) చదివాను, ఒకదానికొకటి సంభందం వున్న పుస్తకాలే అవి, కాకపోతే మార్గాలు, విధానలు భేదం. కానీ నా ప్రశ్నగురించి ఊసేలేదు. ఎలా పూజించాలి, ఎన్ని రకాలుగా పూజించాలి, ఆఖరికి ఏ పనికి ఆదేవుడు, ఏపనికి ఆ పూజ స్తాయిలో అత్యంత నిర్మాణాత్మకంగా ఉంది. పక్కమతాల్లో కూడా చూశాను, రమారమి అన్ని మతాల్లో నాకు దొరికినంత వరకు చూశాను, ఒక నమ్మకం ఆధారంగా జనించిన ధాతువులే ఇవన్నీ అని తెలుస్తుంది కానీ.నాకు మాత్రం అవే సమాధానాలు, అవే ఈసడింపులు, ఎక్కిరింపులు….. అప్పుడప్పుడూ ప్రోత్సాహాలు…

కొంతకాలం నా ప్రశ్నే తప్పేమో అని అలోచించాను,కాని ప్రశ్నకు సమాధానం తెలుసుకుంటే గాని నిర్ణయించలేని పరిస్తితి. చివరికి స్నేహితుని తల్లి, చాలా సహనం కలిగినావిడ, చిన్నతనం నుంచి నా ప్రతి ఉపప్రశ్నలకు (ఆ ప్రశ్న అడిగినప్పుడు జనించే ప్రశ్నలు) సమాధానం చెబుతూ ఉండేది. కొంతకాలనికి ఆవిడక్కూడా విసుగొచ్చింది కాబోలు సమాధానాలు చెప్పటం మానారు. కాని ఆవిడ చెప్పిన సమాధానాలే నాకు తరచూ మిగిలిన వారందూ వారి వారి పరిభాషల్లో చెప్పేవారు. మచ్చుకు కొన్ని రాస్తను ఇక్కడ..

౧. ఆధ్యాత్మిక ఆనందం ( వయస్కులు, గురువులు , ఆపైన వారు చెప్పే సమాధానం)
౨. కోర్కలు నెరవేరాలి ( సాధరణ జనం , అప్పుడప్పుడూ లక్ష్మీపుత్రులు చెప్పే సమాధానం)
౩. పారంపర్య సంక్రమితం( దేవుడు చల్లగా చూడటం వల్ల ఇలా ఉన్నాం అని నమ్మే వారందరు చెప్పే సమాధానం)
౪. ఎందుకు అనవసరంగా రిస్కు ( బెనిఫిట్ ఆఫ్ డౌట్ – ఎక్కువగా యువత చెప్పే సమాధానం)

ఇవీ సమాధానాలు, ఇక్కడ అపహాస్యాల గురించి కూడా రాయాలి

౧. నాస్తికులు, హేతువాదులతో పోలికలు ( సమాధానం చెప్పలేకపోవటం, చెప్పాలి అనుకోకపోవటం అవమానంగా భావించిన వారు )
౨. పైన చెప్పిన శ్రేణి
౩. పైన చెప్పిన రెండు శ్రేణులు.
ఆ సమాధానాలు అన్ని నాకు అసమగ్రంగానే కనిపించాయి. ఒక్కొక్కటిగా చూస్తే …

౧. ఆధ్యాత్మిక ఆనందం:- సమయాభావం ఉన్నవారికి కలిగేది కాదు, పనినుంచి విశ్రమించిన వారికి, దైవార్చనే జీవిత పరమావధిగా కలిగిన వారికి మాత్రే దక్కే అమూల్య మయిన భావన అది సాధారణ వర్గానికి చెందే సమాధానం కాదు. గంటల తరబడి ఇదే సత్యం అని,ఇదే సత్యం అని నమ్మితే, ఎంతటి భేదాలోచన అయిన ఆత్మ సంత్రుప్తిని కలుగజేస్తుంది, మానసిన ఆనందాన్ని కలుగా జేస్తుంది. కనుక అక్కడ ఆధ్యాత్మిక ఆనందం సాధనం అనేద ఒక వ్యాపకం, దానికి దేవుడు అనేది ఒక మార్గం. ఆధ్యాత్మిక్ అనుభూతి అన్ని మతాల్లో, అన్ని వర్ణ వర్గ జాతుల్లో సమానంగానే ఉంటుంది. అన్ని విషయాల్లాగే మార్గం మాత్రం మార్పు.

౨. కోర్కెలు నెరవేరాలి:- “ఈ సమస్యకు ఎవరన్నా సహాయపడాలి్” – అన్న సాధారన మధ్యతరగతి జనితమయిన భావనకు తార్కాణం. పక్కవారిని అడగాలి అంటే చిన్నతనం. కనుక అజాతశత్రువు అయిన పరమాత్మే వారికి సహాయ పడతాడు(పడాలి) అన్న నమ్మకం.

౩. పారంపర్య సంక్రమితం:- ముందు తరం వారు ఇలానే తమ జీవనం సాగించారు నేను కూడా చేస్తున్నాను.

౪. ఎందుకు అనవసరంగా రిస్కు:- నష్టంలేనప్పుడు చేస్తే తప్పేముంది అన్న ఆలోచనకు మరోరూపం,దేవుడు, నమ్మాకాలు ఒకరోజు నిజమయితే ….. అన్న భావన.

ఇవన్నీ చూసిన/విన్న/చదివిన తరువాత సమాధానం వచ్చినట్టే కదా అనిపిస్తుంది. కాని ఆ శ్రేణులు చూపిస్తున్న కారణలు మరో రూపేణా చేసే అవకాశం ఉన్నప్పుడు, అలా రో రకంగా చేస్తున్నవారికి సరి యయిన సామాజిక గౌరవం లభించాలికదా? కాని వాస్తవం మరో రకంగా ఉంది. సానాతనులు,చాందసులు పక్కమతాలను దుయ్యబడుతుంటే, హేతువాదులు వీరిని అపహాస్యం చేస్తూ చివరికి తమ తమ వ్యక్తిత్వాన్ని పోగుట్టుకునే స్తాయికి దిగజారుతున్నారు.

అంటే భావాలని నమ్మి వాటిని పాటించే వారు ఆశించేది ఇంకేదన్నా అయి ఉందా? ఉంటే ఏమిటది ?

కనుక నా ప్రశ్న అలానే మిగిలి ఉంది…

          ’చదివేవారు ఉంటే మంచి రచనలు చేస్తా’ అని రచయితలు రాయటంలేదో, ’మంచి రచనలు (వారి వారి అభిరుచికి తగ్గట్టు) తెలుగులో వుంటే చదవటానికి మాకేం’ అని పాఠకులు మానారో అర్దంకాని పరిస్తితి ఇది. ఈ దశకంలో రచయితలకు , పాఠకులకు మధ్య సదావగాహన లోపించిందేమో అని నాకు అనిపిస్తుంది్,నేను పుస్తక పఠనం హాబీగా మలచుకుంటున్న సమయంలో మంచి పుస్తకాలు చదువుదామని నేను వెతకటం మెదలుపెట్టాను,తెలుగుమీది మక్కువతో తెలుగులో మంచి పుస్తకాలకోసం పలువరను కదిలిస్తే అన్ని ౮౦ వ దశాకానికి అటు ఇటుగా వచ్చినవే గాని ఈ మద్యకాలంలో వచ్చిన పుస్తకాల్లో ఒక్క పుస్తకాన్ని కూడా ఎవ్వరూ చదవమని చెప్పకపోవటం నన్ను ఆశ్చర్యానికి గురిచేసింది. అడపాదడపా అనువాదలు, ప్రేరణ పొందినవి , అలా ముద్రపడినవి (యండమూరి) ఎవో కొన్ని వున్నప్పటికి కొత్తవారిని ఆకర్షించి చదివించేవి ఈ దశకంలో లేవనే చెప్పవచ్చేమో…

            డిటిక్టెవ్ నవలలు రాణిస్తున్న యుగంలో తెలుగు రచయితలు – పాఠకుల ట్రెండుకు తగ్గట్టు వ్యవహరించారు…పాఠకులుకూడా ఆదరించారు.. గట్టిగా చెప్పాలి అంటే కొత్తవారు ఆ త్రిల్ కోసం చదవటం మెదలెట్టరు అని చెప్పొచ్చేమో. అలాంటి సహ్రుద్ బావం మరియు ప్రస్తుత సమాజ నాడిని పట్టి రచనలు చేసే  రచయితల సమూహం ఈనాటి జన బాహుళ్యానికి దూరంగా ఉంది అని చెప్పోచ్చు. అలాగే భాషా పరంగా అధునికీ కరణలు జరుగుతున్న సూచనలు ఏమాత్రం కనిపించటం లేదన్నన్ని సత్యదూరం కాని విషయం.

         “కిరణ్” గారు తన బ్లాగులో విశ్లేషించినట్టు ’సాహిత్య యెద్దడి ప్రభావం’ చాలా ఎక్కువగానే ఉంది. ఇది రచయితలకు , పాఠకులకు మధ్య అగాధాన్ని ఏర్పరిచింది. దీనిలో పెద్దల పాత్ర చర్చించ దగిన అంశం, వారి(పెద్దల) సమకాలీన సాహిత్యం పై నిరాదరణ,ఆ సాహిత్యంలో ఆకర్షణ లేమి,  వారి పిల్లలను పాఠ్యపుస్తకాలకు మాత్రమే పరిమయితమయ్యేలా చేసింది. ఇది మధ్య తరగతి కుంటుంబాలలో ఎక్కువగా ఉంది. తెలుగు జనభాలో సింహభాగం మధ్యతరగతి వారే కనుక ఈ అఘాధం మరీ పెద్దదిగా ఉంది. అలాగే పెరిగిన సామాజిక అసమానతలు ధనార్జనే జీవిత ధ్యేయం దానికి చదువొక్కటే మార్గం అన్న భావన (మా) మధ్యతరగతి వారిలో పాతుకుపోయిన భావన. కనుక ఆదివారం కూడా ప్రభుత్వ గ్రంధాలయం కన్నా లెక్కల మాష్టారి ఇల్లు కిక్కిరిసి ఉంటుంది. ఇలా పాఠకుల సంఖ్య తగ్గే కొంది, రచయితల అర్దిక స్తితి, అలాగే రచనల సంఖ్య గణనీయంగా తగ్గటానికి హేతువు అయి వుండవచ్చు. ఈకాలంలో ధనవంతుల పిల్లగురించి ఇక్కడ కొద్దిగా రాయాలి, వీరిలో ఎక్కువ శాతం మంది తెలుగు మాట్లాడగలరు కాని,తెలుగు చదవటం రాదు (తల్లి దండ్రులు నేర్ప(రు)టానికి ఇష్టపడరు). కనుక ఇంగ్లీషు సాహిత్యం నడుస్తూ ఉంటుంది.వీరికి తెలుగు మీద మక్కువ వున్న దృశ్యకావ్యాలకు , శ్రవణానందానికి మాత్రమే పరిమితమవుతున్నారు. ఇంకో ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే ముద్రణలు అన్ని ప్రాంతాలకు అందకపోవడం, చదవాలనుకున్న వారందరకి పుస్తకాలు చేరక పోవడం వల్ల కూడ కొందరు పాఠకులు తగ్గిపోతున్నారు.(ఇప్పుడిప్పుడే ఈ కొరత తీరుతుందనిపిస్తుంది  ఏ వి యఫ్ కే దయవల్ల )

         ఒక్కమాటలో తెలుసు సాహితీ స్రవంతి యొక్క ఒరవడి తగ్గిందని,తద్ ప్రభావాని గుర్తెరిగి, మనుషుల ఆలోచనలు, రచయితల సిరాలు ఆ ఒరవడిని పెంచేందుకు దోహద పరచాలని కోరుకుందాం…మన వంతుగా మంచి పుస్తకాలు సాధ్యమయినంతవరకు చదువుదాం…..కొనుక్కుని … కొనలేని వారికి(భాధ్యతలెరిగినవారికి)…మన పుస్తకాలు అరువిద్దాం…….
                                                         ——–{}———
         ఇక తెలుగు సాహిత్యం ఆధారంగా సినిమాలు ఎందుకు రావటం లేదు అంటే,ఈ విషయంతో నేను పూర్తిగా ఏకీ భవించలేను, నా వుద్దేశ్యంలో పుస్తకాలు ప్రత్యక్షంగా తెలుగు తెరకు ఉపయోగ పడకపోయిన పరోక్షంగా ఉపయోగ పడుతున్నాయి అనుకొవచ్చు.మచ్చుకు, తెలుగు సినిమాల్లో పౌరాణిక సినిమాలు ఒకింత ఎక్కువే. అవన్ని పుస్తకమాలనుంచి రాలిన పుష్పాలే కదా, పాత సినిమాల్లో పాత్రలు సమకాలీన నవలాపాత్రలు ప్రతిబింబాలు కావు అని చెప్పటం సమర్దనీయం కాదు. సాహిత్య ఆధారిత సినిమాలు సాహిత్యానికి ఒక విధంగా గీటు రాయి అన్న భావన వల్ల మనకు ఈ కొరత ఎక్కువ గానే కనిపిస్తుంది.కాని తెలుగు సినిమా కాలమాన పరిస్తితులకు లోబడి, తెలుసు సాహిత్య యెద్దడిని పరిగణలోకి తీసుకుని చూసినట్టయితే తెలుగు సినమాల్లో సాహిత్యం ఆధారంగా నిర్మించినవి లేక పోవటం ఆశ్చర్యపరచక పోవచ్చు.

          తెలుసు సినిమా దర్శకుల్లో ఆదుర్తి సుబ్బారావు గారు అంటే నాకు అపార అభిమానం, ఆలాంటి దార్శనికులు, తెలుగు సినిమా సమకాలీన పరిధిని దాటి అప్పటిలోనే గొప్ప సినిమాలు తీసారు, అలా ఆలోచించి తీసే వారి సంఖ్యాలేమి మన తెలుగు సినిమా పరిశ్రమకు తీరని లోటు. ఉదాహరణకు: అతని మరో ప్రపంచం, ఠాగూర్ సినిమాకు తాత లాంటిది అని చెప్పోచ్చు. అక్కినేని వారు కధానయకుడయితే, ఏసు క్రీస్తు,సాయిబాబ పాత్రలతో అంధ్రుల అభిమానపాత్రుడయిన కరుణాకర్ రెడ్డి(పేరు కరక్టేనా?) ఠాగూర్, అంటే సినిమాలో చంపటం కాన్సెప్టు కాదులేంది. సినిమా ఊసే వేరు. చూడకపోతే తప్పక చూడండి, పాత తెలుగు సినిమా నచ్చని వారికి ఈ సినిమా చూపిస్తే కొద్దిలో కొద్ది గౌరవమయిన కలగచ్చు. అస్సలు సుబ్బరావు గారి గురించి ఎందుకు చెప్పాను అంటే,  ఇతని సినిమాల్లో సమకాలీన నవలలు, అప్పటి నవతరం భావాలు, సంసృతి వంటివి కనబడుతాయి.అవి సమకాలీన నవలలనుంచి,అందు బాటులో ఉన్న సాహిత్యం నుంచి క్లుప్తపరిశిలనతో పరిగ్రహించబడినవే, అంటే సినిమా తయారీలో నవలలు దారి దీపాల్లా ఉపయోగ పడ్డాయి అని చెప్పవచ్చు.

          సాహిత్య ఆధారిత సినిమాలు రాకపోవడానికి, అస్సలు సర్వజనరంజక సినిమాలు రాక పోవడానికి ముఖ్యకారణం ఫార్ములా అధారిత సినిమాలు. ఇవి ప్రేక్షకులను వర్గాలుగా చీల్చి, ఫలానా వర్గానికి చేరటానికి ఈ సినిమాతీస్తున్నమ్ అని ఆ సినిమా కర్తల చేతనే  భహిరంగంగా ప్రకటించే స్తాయికి చేరాయి. వాటికి ఆనందకర మయిన ఆదరణ లేక పోలేదనుకోండి. దీన్ని బట్టి సినిమా పునాది పడకముందే వారు ఫాలానా వర్గానికి సినిమాచేరాలి అని సంసిద్దమవుతున్నట్టు, దాని ప్రాతి పదిక మీదనే సినిమా బృందం సమీకరించ బడుతున్నటు తెలుస్తుంది. ఆ వర్గాలు అన్ని మన తెలుగులో వున్న ప్రశస్త సాహిత్యంతో  భేదించేవే(కన్యాశుల్కం,చివరికి మిగిలేది ఉదాహరణగా), కనుక అలాంటి సినిమాలు రాక పోవటం సవ్యమే. మరొక్క విషయమేంటీ అంటే ఆత్మనింద, మా తెలుగు సినిమాలు మహా దగుల్బాజీ సినిమాలు అన్న ఉద్దేశ్యంతో చూసినా, తీసేవారు మా తెలుగు ప్రేక్షకులు పరమ సుంఠలు అన్నట్టు తీసినా తదుపరి తెలుగు సినిమా ప్రపంచ మనుగడ ఈ పార్ములా పట్టాల మీదనే నడుస్తుంది అన్నది తూర్పున సూర్యుడుదయిస్తాడన్నంత నిజం. ఇరువయిపుల మార్పు సమంగా జరగాలి మరి…..

          చివరిగా, సినిమారంగం- ఉన్నతవిధ్యాధికులు, తెలుగు సినిమారంగంలో సాలీన విధ్యాధికులు ఎంత మంది ఉన్నారు (డిగ్రీ పట్టాలు అని కాదు, ఆ పట్టాకి ఎంత సత్తా ఉంది అన్నది విషయం). వారి చదువు (విద్య వల్ల కలిగిన వివేకం) ఎంత వరకు వారి సినిమాలకు ఉపయోగ పడుతుంది. ఇలా అడగ్గానే కొన్ని గడుసు ప్రశ్నలు తలెత్త వచ్చు తెలుగు సినిమాల్లో హిట్స్ ఇచ్చిన వారు అందరూ ఏమి చదువుకున్నారు అని (ఈ ప్రశ్నకు వారి వారి శైలో మారచ్చు).దానికి నా ప్రత్య్త్తుత్తరం: వారు కొంత పురోగతి సాధించారు, మనం దాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లాళి, కేవలం సొంత నేర్పుతోనే అంత చేస్తే చదువుకున్నోడు ఎంత చేయ్యొచ్చు అని నా సమాధనం.ఇలా కాక, నేను  చదువుకున్నాను, డిగ్రీ వచ్చింది,దాని దాపుతో ఉద్యోగం వచ్చింది ఇంతే చదువు అని బావన ఉండే వారికి, నాదగ్గర సమాధానం లేదు. చదువు వల్ల పరిశీలన శక్తీ, సమస్యలను స్పృసించే  కోణాలు, ప్రపంచ పరిశీలన,అవగాహన, సాంకేతిక పరిజ్ఞనం వంటివి ఎన్నో పరిశ్రమ అభివృద్ది అవటానికి హేతువులవుతాయి. అలాంటి విధ్యాధికులు సినిమారంగంలోకి వస్తే … పెద్దలు కూడా దీన్ని ఒక వ్రుత్తి గా గుర్తించి రానిస్తే … మన సినిమా పరిశ్రమ ఫలవంత మవుతుంది అని ఆశిస్తూ…

సగటు సినిమా ప్రేక్షకుడు…

స్వాతంత్రానంతర సమాజ పరిస్థితిని ద్రుష్టిలో ఉంచుకుని ప్రతిపాదించిన ఈ రిజర్వేషన్లు అందరికి చిరపరిచితమే. హిందువులలో నిమ్నకులాలుగ,అతి సూద్రులుగా పరిగణింపబడుతున్న జన బాహుళ్యనికి చేయూతనివ్వడంకోసం అందించిన ఈ రిజర్వేషన్ అంటే నాకు మొదటినుంచి మంచి అభిప్రాయమే వుందికనుక (కొన్ని కీలకమయిన చదువులకు పదవులకు సంభందించిన రిజర్వేషన్లు తప్ప – వాటికి కులం మతంకన్నా సత్తా ముఖ్యం అని నా వుద్దేస్యం) వాటి గతి గురించి నేను ప్రశ్నించను కానీ మత మార్పిడి చేసుకుని కూడా ఇంకా పాత మతం తాలుకా లాభాలను ఇంకా పోందుతున్న వారు , అలాంటి లోపాన్ని సరిదిద్దని ప్రభుత్వము మీదా నా ప్రశ్న ..

మతమార్పిడి మీదా నాకు ఒకింత (భావ స్వేచ్చ ద్రుష్ట్య)గౌరవం వున్నప్పటికి మతమార్పిడికి దోహదం చేస్తున్నవారు, మార్చుకుంటున్నవారి మూలాలు, ప్రాతిపదికలు చూసి చూసి దానిమీద గౌరవం సన్నగిల్లుతుంది.ఇకపోతే నా ప్రశ్న ఎంటి అంటే- హిందూ నిమ్న జనోద్దరణకు సమీకరించబడిన రిజర్వేషన్లు ఇలా మతం మార్చుకున్నా వారికి ఎలా వర్తింప జేస్తున్నారు – పక్క మతస్తుల ప్రసాదన్ని ముట్టుకోవటం మహాపాపం(బైబిల్ ద్రూష్ట్య) అని చెబుతున్న మత ప్రభోదకులు ఇలా పక్క మతస్తులకు కేటాయించిన ఫలాన్ని దోచుకోవద్దని ఏ మత ప్రభోదకులు చెప్పరెందుకు …

తమ జన్మతహ సిద్దించిన మతంలో దొరకని సామజిక గౌరవం చేయూత పక్కమతంలో దొరుకుతుందని ఆశిస్తూ పక్క మతాన్ని స్వీకరిస్తున్న వారి కొత్త జీవన సరళిని చూచిన మీదట, వారి భవాలను దగ్గరగ పలిశీలించిన మీదట వారు అశింఛిన ఫలితం దక్కింది అనుకుంటున్నాను.

రాజ్యంగ భద్దంగా ఆలోచించినా కూడ వారికి కొన్ని సంవత్సరాలు మాత్రమే రిజర్వేషన్లు ఇవ్వమని కదా నిభందన. అంటే రిజర్వేషన్లు కల్పించబడిన సమయంలో వారు జీవన స్థితిగతులు మెరుగు పడతాయి కనుక వారికి ప్రత్యేక రాయితీ అవసరం ఉండదు అని వారి యోచన. మతం మార్చుకుని వారు అతి తక్కువ కాల పరిమితిలోనే రాజ్యంగం కోరిన విధంగా మెరుగయిన జీవన స్థితిని చేరుకుంటున్నారు కదా …

ఇలా మతమార్పిడికి లోనయిన వారికి కేటాయించిన మొత్తం దుర్వినియోగం అవుతుంది అని నా అభిప్రాయం . దీన్ని అరికట్టి సరిగా వినియొగించటం …సాద్య పడదా ??

మతం – నా అలోచెనలు …

        రాతి గుహలనుంచి పాలరాతి గ్రుహాలవరకు మనిషి చేసిన పయనానికి దోహదం చేసిన కారణాలలొ మతం యొక్క పాత్రను ( అనగరిక,అమానవీయ ఆచారలను పక్కనబెట్టి), ఈ కాలపు మతోన్మాదన్ని నిష్పాక్షికంగ పరిశీలీస్తే బొలెడు విషయాలు నాకు స్పురించాయి ….

        బైబిల్ , బైబిల్++(అదేనండి బాబు ఖురాన్), గీత , వేదాలు , త్రిపీటకాలు(భుద్దిజం) ఇవి ఏవి,ఏమి చెప్పిన సమాజ ఔన్నత్యాంకోసం ఆ దేశకాలమాన  పరిస్థితులకు అనుగుణంగా తత్వవేత్తలు రాసినవి ….వాటిలో కొన్ని అవాంచనీయాలు వుండొచ్చు …

ఉదాహరణకు :
మహమ్మదీయుల్లో —

ఇస్లాం మతం స్వీకరించి మరల తన పాతమతానికి వెళ్ళిన వాడిని చంపు అని ఒక షరియా వుంది .. నా మటుక్కి నేను దాన్ని ఒక ముందస్తు హెచ్చరికలా చూస్తాను … అంటే ఆ మతంలో వున్న లొసుగులు వాడుకొవడంకోసమే(ఉదా: అధికారిక బహుభార్యత్వం) వచ్చేవారికి అది అడ్డుగోడ అవుతుంది … అదీకాక ఇస్లాం మతమార్పిడి కన్నా తన పరివారన్ని పెంచుకుని  మతవ్యాప్తి  చెయ్యటానికి ఇష్టపడుతుంది కాబట్టి అలాంటి అమానవీయ వాక్యాలు కనబడుతుంటాయి ……   

క్రైస్తవుల్లో :

ఆదివారం  దేవునికి కేటాయించని వారిని నిస్సందేహంగా చంపమని చెబుతుంది క్రైస్తవ మతం ….(ఇది ఎంతవరకు పాటిస్తున్నరు అనేది ఇక్కడ ప్రశ్న కాదు) అంటే క్రైస్తవ మతాన్ని పాటిస్తున్న ఆనాటి(క్రీస్తు శకం మొదటి వంద సంవత్సరాలు )సమాజనికి  మార్గ దర్శకులు, దార్శనికులు వారి వారి క్రీస్తు మత ప్రభొదకులు ( చర్చ్ ఫాదర్ ) మాత్రమే కనుక ప్రతి ఒక్కరు వారంలో వారి సమాజ పునరుద్దరణకు, వారి భవిష్య ప్రణాలికలో భాగస్తులను చెయటానికి మరియు అప్పుడప్పుడే  చివురిస్తున్న క్రీస్తు మత స్తిరత్వానికి అలాంటి అధికరణ సమంజసమే (ఆ కాలం వారికి )……

హిందువుల్లో :

నాకు తెలిసి హిందువుల్లొ ఫలానవి పాటించనివాడిని చంపేయండి అని ఎక్కడా లేదు కాని…. వేద బాహ్యులయిన వారిని చండాలురిగా గుర్తించి సమజ భహిష్క్రుతులను చేసి వారి సాంగత్యము పాఫముగా నిర్దారించ బడినది …. .. ( స్వాతంత్రనంతర  కాలంలో కూడా ఈ వెలివేయటం మనం విన్నాం)…  వారికి పునహ్ స్వాగత మార్గలు  చెప్పక పోవటం ఒక విధంగా లోపంలా కనబడినప్పటికి … అలా వేలివేయ బడటం భయంకరమయినది  ..దానికి నివారణోపాయం  వుండదు అన్న భయం  వారి సమాజీకుణ్ణి కర్మభ్రష్టులను కానివ్వకుండా ఉంచుతుంది అని అలాంటి నిర్దయాపూరిత వాక్యాలు వ్రాయటం జరిగింది …

ఇది దారుణం ….
మన సౌఖ్యం కోసం అంతటి దారుణాల అంటే …
సమాధనంగా … సరే ప్రత్యామ్న్యాలు ఇచ్చారు అనుకుందాం  ….. మనం వాటిని ఎంత పవిత్రం గా చూస్తామో …. రాజ్యాంగం …ఇండియన్ పీనల్ కోడ్ గురించి తెసిలిన వాళ్ళకు ప్రత్యేకంగా చెప్పనవసరం రాదు …..ఆ కాలం వారికి మతగ్రంధాలే అన్నీ …. రాజకీయప్రాదికల వద్దనుంచి పండగ ప్రణాళికలవరకు ఆ మతగ్రంధాలనే అష్రయిస్తారుకదా మరి అవి అలానే వూండాలి ….
మరి మానవతా విలువలో ….. జీవించే హక్కు .. ( ఆర్టికల్ ఇరువది ఒకటి ) …. దాని గురించి మతం చెప్పటం లేదా ….

( తరువాతి టపాలో …….)

 
ఎంత పత్రీకా స్వతంత్రం అయితే మాత్రం … కొజ్జా ఇండియా అని రాసింది కాక ….. దానికి అంగ్లమున మరోక అర్ధం కలదు …. కనుక అలా చెప్పి తప్పించుకోవచ్చు అని వెధవ ఆలోచనలు చేసిన … ఆ ఇండియ టు డే పీచం అణిచే నాధుడే లేడా …

    ఒక పుస్తకాన్ని విమర్శించేంత అనుభవం కాని, అధికారం కాని లేదు కాని మంచి ఎక్కడున్న ప్రోత్సహించాలి, చెడు ఎక్కడున్నా ఖండించాలి దానికి వయో నిమిత్తం లేదు … ఇంగితము లేని విషయములయితే వయో పరిమితి గురించి ప్రసక్తే లేదు అన్న మాటలకు లోబడి  ఈ విమర్శ రాస్తున్నాను …

    ఈ పుస్తకాన్ని గురించి హైదరాబాద్  బుక్ ట్రష్ట్  బ్లాగులో చూసి… నిన్న హైదరాబాద్ వెళ్ళినప్పుడు అబిడ్స్ విశాలాంద్రలో  కొనుక్కుని బెంగుళూరు వస్తూ చదివాను …

ఫుస్తకం ఎవరు ఛదవాలి ?

    హిందువులలో  ఏవరయితే మతమార్పిడి కోసం ఆలోచిస్తున్నరో వారు తప్పకుండా చదవాలి. చివరి నాలుగు పేజీలు వదిలి పుస్తకం మొత్తం మతమార్పిడి వుపయోగార్ధం రాసినవి మాత్రమే.

పుస్తకంలో అనవసర ప్రేలాపనలు :

రచయిత బ్రహ్మణ, వైశ్య , క్షత్రియులు మినహ మిగిలిన వారందరిని ( సూద్రులను ) హిందువులు కారు అని నిరూపించటనికి చాలప్రయత్నించాడు. రెడ్డి, కమ్మ, కాపు కులాలను నయా క్షత్రియులు అని చెప్పి దానికి వివరణగా …  హిణ్దుత్వం లో కలిసిపోవాలని పాకులాడుతున్నవారు అన్నట్టు వ్రాసుకొఛారు …

    సుద్రులలో రెడ్డి కమ్మ కాపులను మినహాయింఛి మిగిలిన వాందరకు దేవుళ్ళు పోచెమ్మ , కట్టమైసమ్మ , బీరప్ప , పోతురాజు అని తన పిడివాదనను వినిపింఛరు …  వేదాలు పురాణాలు కధలు  అన్ని యుద్దలను ప్రభోదిస్తాయి  అని ..  రతివర్ణనలతో(మాత్రమే అన్నట్టు)  నిండి వుంటయి అని ….వాటికంటే పోచెమ్మ , కట్ట మైసమ్మల గాఢలే గొప్పవిగ తన వివరణ ఇచ్చాడు .. 

    సరస్వతీ , పార్వతీ , లక్ష్మిలు భర్తల(త్రిమూర్థులు) చేతులో కీలు బొమ్మలు, అటు స్త్రీ జాతికి ప్రేరణ ఇవ్వలేని “శిఖండి” వర్గస్తులా అన్ని ప్రశ్నలు సంధించాడు ….. ఆయుధ దారులయిన దేవతలకు వరములు ఇవ్వటం రాదు కనుక తమదేవతలు …. పక్క మత దేవతలు మాత్రమే గొప్పవాల్లు అని నిర్ధారణకు   వచ్చాడు… 
 
    ఇలా హిందువుల రిజెర్వెషన్లో చదువుకుని …కిరస్తానీ మార్పిడి పధకానికి వెన్నుదన్ను గా   నిలచిన రచయిత ఇలాంటి దూషణల్తో పుస్తకన్ని నింపేశాడు ..

చక్కగా చెప్పిన విషయాలు :

  వృత్తి  విధ్యలకు, సదరు కులానికి దక్కవలసిన సామజిక గౌరవం, గుర్తింపు.
  కుల సమానత్వం …
  పాఠ్య పుస్తకాలలో , చరిత్రలో సదరు ప్రజలకు దక్కని చోటు గుర్తింపు…
  అతి సుద్రలకు చరిత్ర లేమి దాని ఆవస్యకత ….  
  పెద్ద కులస్తుల లోభిగుణం ( ఒక పి హెచ్ డి పట్ట భద్రుడు చెప్ప వలసిన రీతీలో చెప్పక పోవడం తన ఆవేదన అయినఫ్ఫటికి … తను ఏంచుకున్న భాష చేరవలసిన గమ్యం చేరదు ) ….
మొత్తంగా :

  పుస్తకం చాదవాలి కాని ……  రచయిత స్తానం లో నిలబాడి పుస్తకం చదివితేనే పుస్తకం పూర్తి చేయ్యగలరు …. లేకపోతే రచయిత చేసే దైవదూషన పుస్తకాన్ని  బలవంతంగ మూసి వేయిస్తుంది. ఈ సమాజంలో తక్కువగా చూడబదుతున్న ఎవరయిన చదివితే మతమార్పిడీవైపు మొగ్గటం ఖాయం ….

అగ్నిస్కలన సందర్ధరిపు వర్గప్రళయ రధ ఛత్రపతి
మధ్యందిన సముధ్యద్ కిరణ విధ్యుధ్యమని ఖని ఛత్రపతి
తజ్జణ్ తజను తధింధిరన ధింధింతకిట నట ఛత్రపతి
ఉర్వీవలయ సంభావ్యవర స్వచ్చందగుణధీ  

కుంభీనిగర కుంభస్త గురు కుంభీవలయ పతి ఛత్రపతి
ఝంఝాపవన గర్వాపహర వింద్ధ్యాద్రి సమ ధృతి ఛత్రపతి
చండప్రభల   దోర్దండజిత దూర్దండ  బట పతి ఛత్రపతి
శతృప్రభల విచ్చేదకర భీమార్జున ప్రతి

ధిగ్ధిగ్విజయ ఢంకానినద ఘంటారవపు  షిత ఛత్రపతి
సంఘస్వజన విద్రోహిగణ విద్వంశమత మతి ఛత్రపతి
ఆర్తత్రాణ దుశ్టద్యుమ్న క్షాత్రస్పూర్థి ధీధిధిధీమక్ష్మాపతి శిక్షాస్మృతి .. స్తపతి 

  క్లుప్తంగా రామయణంలో భక్తి రసాన్ని తక్కువ శాతం ( అవసరమైనకు మేరా) స్ప్రుసిస్తూ… హాలీవుడ్ మువీ లాగా చూడటానికి సగటు హిందూ ప్రేక్షకులు  ఇస్టపడతారా ?? అంతర్జతీయ ప్రేక్షకుల మాటేమిటి  ….??
ఇందులో కల్పితములు లేకుండా …? వాల్మీకి రామయణం లో రాసినట్లు…. తెరపైన … హాలీవుడ్ చిత్ర నైపుణ్యాన్ని జోడిస్తే …ప్రేక్షకుల సపందన ఎల ఉంటుంది….??
ఉదాహరణకు యుద్దకాండ …. “లార్డ్ ఆఫ్ ద రింగ్ : మాదిరి ( “కాపీ కాదులెంది”)… అంతే అంత భారేగా అంత నైపుణ్యగా… తీస్తే… ఎలా వుంటుంది ??? 
చాందసులు ఆద్దు పుల్లవేయతం ఖాయం అనుకొండి…డాని టీవ్రత ఎంతవరకు వుంటుంది ….. ??

వాల్మీకు రామయణం లో … హ్రస్వ చక్షు సంతతులకు కావలసినంత అశ్శీలం  వున్న మనం బహుతక్కువ చూపిస్తం …..

ఇక మీ స్పందనను బట్టి…  స్క్రిప్ట్ గురించి మరొక టప రాస్తాను ….

         ఇది  “తెలుగు ఎందుకునేర్చుకోవాలి??” అనే ప్రశ్నకు రెండవ భాగం. మెదటిదానికోసం ఇక్కడ నొక్కండి.నిన్నటి టపాలో ఒక్కరుకూడా నాకు సరిగా సమాధానం చెప్పలేదు, కొత్తపాళిగారు పుస్తకాలు దొరికే చేటు మాత్రం చెప్పి (నా ఖర్మానికి నన్ను వదిలేశారు) ఆగారు. ఇక వల్లురిగారు తెలుగు నేర్చుకోవటానికి మానసిక/సామాజిక కారణాలు చెప్పారు( సబబే) ఇక కామేశ్వరరావు గారు మెదటకొద్దిగా మెట్టినా తరువాత మంచి ప్రశ్నలు వేశారు. ఇంతవరకు బానే ఉంది.

         ఇక పోతే… తెలుగు రావటం అంటే ఏమిటి?? అనే ప్రశ్న వచ్చింది. ఇంత చిన్నగా అడిగితే ప్రశ్న అర్ధంకాదు వివరిస్తాను చూడండి..
  తెలుగులో మాట్లాడటం రావటమా(వాడుక భాష)? అంటే భందుమిత్రులతోబాటుతెలుగువారితో మాట్లాడ గలిగేంత రావటం తెలుగు నుడికారపు మెదటి సందువరకు వచ్చి ఆగిపోతారు ఈ తరహా వాళ్ళు.
  లేక
  తెలుగు చదవటం రాయటం మెదలుగునవి రావటమా …?? వీరికి మాట్లాడటంతో కలిపి,పేపర్లు చదవటం, బస్సుల పేర్లు,సినిమా పోష్టర్ల పేర్లు చదవటానికి,తల్లి దంద్రులకు బందువలకు లేఖలు లేక వేగులు రాయటానికి సరిపడా వస్తుంది(సంసృతాంద్రము అంతగారాదు పరిసరాల బట్టి కొద్ది కొద్దిగా వస్తుంది.)
 
  లేక
  తెలుగు సాహిత్యం అంటే మక్కువ,తెలుగు కవితలు బాణీలు, కధలు వగయిరా వగయిరా…. ? వీరికి తెలుగు పుస్తకాలు చదవాలన్ని ఆశక్తి,తెలుగు సాహిత్యంలో ఉన్న పాతకొత్తవింత దోరణులు స్పృసించగల సత్త మరియు అలాంటి తపన ఉంటుంది…కొంత మంది ఒక అదుగు ముందుకేసి హైకులు,కవితలు,కవితలు లాంటివి రాస్తూ కొద్దిగా సాహితీ అభిమానం చూపిస్తుంటారు.

  లేక
  శ్రీశ్రీశ్రీ పండితారద్యుల పాపయ్య శాస్త్రీ , సహస్రఘనాపాటి అన్నా రేంజిలో ఉండాలా ?? వీరు తెలుగుసాహితీ సంఘంలో ఒకపట్టాన దిట్టలు ( మన కొత్తపాళీ గారు, తాడేపల్లిగారు ,రానారే గారు, కస్తూరిగారు… ఇంకా ఇలాంటీ సాహితీసముద్రపుత్రులు (మీ పేరు లేదు అంటే నేను ఇంకామిమ్మల్ని చూచి ఉండలేదు అని …నా లిష్ట ISO వారిదికాదు కనుక కోపగించకండి…క్షంతవ్యుడను) వృత్తి ప్రవృత్తి ఒకటిగా … అదీ తెలుగుగా కలిగినవారుకూడా వస్తారు….

 మరి చెప్పండి ఇప్పుడు,ఏంటి అస్సలు తెలుగు రావటం అంటే??
 
ఓరి బుడతడా..!!! మరి నువ్వు ఏకోవకు వస్తావు అని అడగాలి అనుకుంటున్నారా…. అంతో కొంత చివరినుంచో రెండోరకం తరగతిలోకి వచ్చాను మొన్నీమద్య…. అదీ మరి… ఇప్పుడు చెప్పండి… తెలుగు రావటం అంటే ఏమిటి…??

  మద్యతరగతి అని ఒక తరగతి ఉంటుంది,వారికి తెలిసిందే లోకం వారికి తెలిసిందే న్యాయం,చెబితేకోపం చెప్పకపోయినకోపం,వారికి తెలిసిందే సాహిత్యం,మళ్ళ ఎమన్న అందామన్నా చిక్కే…. వీరు సాహిత్యంలో హిట్లర్ రకం అన్నమాట అంటే తెలివయిన వారుకాని మూర్ఖోన్ముఖులు వీరలా రావటం కూడా తెలుగు రావటం…. ఇలా అవ్వలా ???

    సదరు పెద్దలు… సమాదనాలు ఇస్తారు అని ఆశిస్తూ….

గమనిక: ఇప్పుడు ఉన్న పరిస్థితి బేరీజు వేస్తూ కాక,చూచాయిగా తెలుగు రావటం అంటే ఏమిటిమాత్రమే చెబుతారు అని ఆశిస్తున్నాను…
కావలసినన్ని మొట్టికాయలు మొట్టినా…చివరలో సమాధానం రాయటం మాత్రం మరువకండే…. అంటే… తెలిసిన వాళ్ళు తెలియని వారలకు చెప్పాలికదా కనీసం నోరితెరిచి అడిగినప్పుడు( సెంటిమెంట్)…

మనం ఇప్పుడు తెలుగు పోయింది పోయింది .. అని కాలిపోతున్న ఇంటి ముందు పెద్ద జన సముద్రం నీటి సముద్రం పక్కన ఉండి కూడా కేవలం అరుస్తున్నా వాడిలా మిగిలిపోకుండా ఉండాలంటే ఏమిచెయ్యాలి అనేదానికి పెద్ద ప్రాతిపదికలు లేకుండా ( రాసిన పాటించం కనుక) …అస్సలు తెలుగులో  ఉన్నవేమిటి మరియు ఉండాల్సినవి ఏమిటి… అన్నవి కొద్దిగా క్లుప్తంగ రాయగలరు…..

ఆంగ్లము, సంస్క్రుతము , ప్రెంచి ,ఇటాలియన్ , జపనీస్ , లాటిన్ , అరబిక్ వంటి భాషలు ఎందుకు నేర్చుకోవాలి అని ఎవరినన్నా ప్రశ్నించ మనండి చూద్దాం… అది అడగటానికే జంకుతారు… మరి తెలుగు ఎందుకు నేర్చుకోవాలి అని ప్రపంచంలో కొందరయిన ఆలోచించాలి అంటే తెలుగుకి ఎమి ఉండాలి/ ఏమి వున్నయి / అన్న తీరులో ఉండాలి ఆ వ్యాసం … మరి మీ మిత్రకోటి సలహలతో…. కోటిమిత్రుల సమన్వితులయిన మీ అభిప్రాయంకై వేచి చూస్తుంటాం…..

అంత ఓపిక లేదయ్య బాబు నాకు అంటే…
ఈ ఒక్క ప్రశ్నకు సమాధానం రాయండి…
ఒక తెలుగు వాడు చనిపోయేలోగా తప్పక చదవవలసిన పది పుస్తకాలు పేర్లు రాయండి(ఎక్కువ రాసినా సంతోషమే)….. (ఎవయినా/ఎప్పటివయినా ) … అనువాదాలు కాకుండా… పక్క భాషలనుంచి భావాప్రేరణ చెందినవి కూడా నిషిద్దమే… మరి రాస్తారు కదూ….

మేము తెలుగు సాహితీ లోకానికే కొత్తవారం కనుక ఇది మాలాంటి పిన్నలందరకు ఉపయుక్తం అని అనుకుంటున్నాను…. రెండు సంవత్సరాలు మెదలుకుని ఇరువది సంవత్సరాలు పై బడి తెలుగు సాహితీ సౌరభాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నా వారు చాలా మంది బ్లాగరులను చూసాను…. మీ అందరూ ఎన్నో కోణాలు చూసి ఉంటారు.. అవి ఇక్కడ పంచుకోగలరని ఆశిస్తున్నాను….

విషయం మద్యలో కొన్ని పరిమితులు రాయటం జరిగింది, అసంధర్బ ప్రేలాపనాపూరితమయిన వాఖ్యాలకు వెరచి అలా రాయటం జరిగింది…. సరియయిన పాఠక వర్గం దానిని పరిగణలోకి తీసుకోదు అని నమ్ముతూ…

చంద్ర

 —–

కులాలనన్ని కలాల దున్ని,
జనావనంలో,మనో తలంలో,
నిషస్సు మండగ,ఉషస్సు నిండగ-

విచక్షణెరుగక విజృంభించి,
కులమత్తున కీచకులై,
మతమంపున సైంధవులై,
మనప్రగతికి మంటబెట్టే,
రాక్షసరూపుల కాష్టం పేర్చే,
కవి రాజుల వజ్రకలానికి,
ధర్మబలానికి సమానమంటూ,
మరేది లేదోయ్!

పదాల పదును,
ప్రయోగ సత్తువ,
నవసమాజం నిర్మించాలని,
సమసమాజం స్తాపించాలని,
ఇలలొ,కలలో,కవితల్లో,
పరిశ్రమిస్తూ,
పరిప్లవిస్తూ,
సాహిత్యానికి దాస్యం చేసే,
కులతంత్రపు కోరలు పీకే,
అక్షరవీరుల కలముల నిండా,
కణకణ మండే,గలగల పారే,
విప్లవాగ్నికి,విమర్శ ధాటికి,
పగ్గం వేశే ప్రకోపధాముడు,
ధరాన లేడోయ్..

భాష్యం చెప్పి ,చోద్యం చూసే,
గళాసురావుల,కళావరాసుల,
కుత్తుక కోసే కలములుబట్టి,
చరిత్రపేర్ఛిన,అనాది నిలిచిన,
కుల పునాది కూల్ఛే ఘంటముబట్టిన,
అక్షరనాధుల విప్లవధారలు,
ప్రతిద్వనిస్తాయి,ప్రఉజ్వలిస్తాయ్,
మనోద్యమానికి ప్రభలు కదుపుతాయ్,

నాలుగు రంగుల హైందవస్తోత్రం,
రాముడు కాచిన రాక్షస చట్టం,
కృష్టుడు కూల్చని కుతంత్ర సౌధం,
బుద్దుడు పాడిన స్వతంత్రగీతం,
మరొక్కసారి,మరొక్కసారి,
జనాలకోసం,మనోళ్ళకోసం.
సంరావిద్దాం మన హ్రుదయ మృదంగం,
అలా అలా ఎత్తిన గొంతులు,
మత్తుగ ముసిగిన మనుషులలేపే,
ప్రభాతభానుని గీతికలవుతాయ్

ఇదే !!,ఇదే !!,
నే వినిపించే,
నే విరచించే,
నవీన రీతిన స్వేచ్చాగీతిక,
నా మనసున పాడిన ప్రచండ డోలిక,
కులషోదక ఝంజాపవన మాలిక..

– చంద్ర

అస్సలు తెలంగాణా కోసం ప్రత్యక్ష పోరాటం చేసే వారి గురించి కాకా పరో్క్షంగా పోరాడేవాళ్ళు గురించి మనం ఎంతయినా తెలుసుకోవాలి …

            తెలంగాణా ఎందుకు కావాలయ్య అని ఆ ఉద్యమాన్ని సపోర్ట్ చేసేవాళ్ళని (ఉద్యమించే వారిని కాదు) అడిగితే ల్యాండ్ కి మంచి గిట్టుబాటు దొరుకుతుంది అని ఒకడు, మా భాషను చూసి ఎక్కిరిస్తున్నారయ్య అని మరి ఒకడు,మా జాబ్స్ అన్ని దొబ్బుతున్నరయ్య అని ఇంకొకడు ,పేదల ఆకలి బీడు భూమి అన్న మాటలను మరీ దీనంగా మర్చి మరోకొంతమంది అంటున్నారు.వీళ్ళు అందరు ఎవరా అని ఆరాతేస్తే ఎక్కువగా మన NRI లు తగిలారు.వీళ్ళ వీరంగం లో వెబ్సైట్ లు బ్లాగ్లు ఆర్కుట్ ఫోరుమ్స్ అబ్బో అబ్బో అంతా వాళ్ళే,గురివింద చందం లాగ ఆంధ్ర నలుపు గురించి తెగ ఆవేదన చెందుతున్నారు, ఎందుకు అంటున్నాను అంటే వీళ్ళు అమెరికా తో బాటు అన్ని దేశాల వాళ్ళ options చెడగొడుతున్నాం అని తెలియదా ఏంటి వీళ్ళకు, 100$ ఇవ్వాల్సిన పనికి 10$ ఇచ్చి మన చేత పనిచేయిన్చుకుంటున్నారు అంటే ఇక్కడ పనిచేసే వాళ్ళ కొరత వల్ల కాదు కదా!!,ఎక్కువ అడుగుతున్నారు అని వాళ్ళ జనం నోట్లో మట్టికొట్టబట్టే కదా మనకు ఇక్కడ జాబ్స్ వచ్చింది.(తరువాత గ్రీన్ కార్డు సంపాదించి మనకూడా వీళ్ళకు సమానంగా డిమాండ్ చేస్తాం అనుకోండి). అమెరిక,బ్రిటన్ జనాలు కూడా మొదలెట్టారుకదా “మా జాబ్స్ మింగుతున్నారు మీరు” అని,అంత పోటుగాళ్ళు ఆయితే ఇక్కడ జాబ్స్ వదిలేసి ఇండియా వెళ్ళమనండి చూద్దాం, ఏదో ఆర్కుట్ లో జై తెలంగాణా అంటే ఏదో దేశ సేవ చేస్తున్నాటు ఫీల్ అవుతున్నారు, పరయిదేశం లో వుంటూ ఆ దేశస్తుల ఉద్యొగావకాశాలు దోచుకున్న వీళ్ళు ఆంధ్రలో జరుగుతున్నా దానిగురించి భాదపడుతూ కధలు కవితలు website లు పెట్టి  నానగందరగోళం చెయ్యటానికి,నిస్సిగ్గుగా ఉండటం ఎంతయినా పరికించ దాగిన విషయం , చిన్నతనం నుంచి చదువు ఇప్పించిన govt కి ఏమి చెయ్యకుండా వచ్చేసిన వాళ్ళకు,ఆంధ్ర వాళ్ళు మా ఉద్యోగాలు మింగుతున్నరయ్య అని ఎలా అన భుద్ది అవుతుందో అర్ధం కావటం లేదు. 

                  ఇలానే సూటిగా ప్రశ్నిస్తే ఇంకొంచెం ముందుకుపోయి నా రాష్ట్రాన్ని బాగు చెయ్యటానికి బాగా పెద్ద కంకణం కట్టుకుని ఇక్కడకు వచ్చాను,కావాలంటే ఇదిగో కంకణం అని సమాధానం చెప్పే ప్రభుద్దులు కూడా తగిలారు నాకు. ఇక పొతే వాళ్ళు వాదించే ఇంకో విషయం ఏంటి అంటే మా భాషను వెక్కిరిస్తున్నరయ్య అని. ఎవరిని వెక్కించం చెప్పండి మనం గోదావరి యాస, కాకినాడ యాస, చిత్తూరు యాస, శ్రీకాకుళం యాస, కృష్ణలో వుండేవాళ్ళు “అండీ” అని పలకరించే విధానాన్ని.పక్కనవాడిని ఎక్కిరించంది ఎవరు చెప్పండి …( bangalore లో కన్నడవాళ్ళని  వాళ్ళని తెగ ఎక్కిరిస్తారు.. అస్సలు తెలుగుభాషకు బ్రమ్మరధం పట్టి ఈమాత్రం నిలిపింది వాళ్ళ రాజు అని తెలిసికూడా)… దాన్ని మళ్ళి satate లెవెల్ crisis లిస్టులో చూపించి నిజమయిన అవసరాలను చిన్నవి చెయ్యటం తప్ప. పక్క భాషను, పక్క మండలీకాన్ని గౌరవించలేని వాడు చదువుకున్నవాడు ఆయితే ఏముంది, పశువు ఆయితే ఏముంది (సారీ animals మాకు ఇలా మిమ్మల్ని అడ్డం పెట్టుకుని తిట్టడం అలవాటయింది . ఇలా మిమ్మల్ని మీకన్నా హినులతో పోలిస్తే భాద అని తెలుసు ..మారతాం చిన్నగా ….alternate దొరకగానే).

                 తెలంగాణకు జరిగిన అన్యాయం నీటిపంపకం,మిగిలినవన్నీ వ్యాపారుల చేతుల్లో,స్వలాభం చూసుకునే ప్రజల చేస్తుల్లో వున్నాయి తప్ప, సోల్వే చెయ్యలేనివి కాదు,ఏదో ఒక్క కారణం వల్ల ప్రత్యేక తెలంగాణా నడువదు కనుక అవికూడా తెరభాగ్యం చేసుకున్నాయి … ఈ ప్రత్యేక తెలంగాణా వల్ల ఆ పేద రైతుల గుండె మంటలు చల్లారకపోతే ఈ ఉద్యమ ఫలితం సూన్యం,సొంతలాభం తప్ప సమాజానికీ ఏమి ఒరగదు, ఒహ్! తెలంగాణా ప్రజానేతలరా మీ సహనానికి జోహార్లయ్య ..పేదరయితుల కూటికోసం ప్రాణాలు అర్పించిన అమరవీరులరా మీ ఆశ త్వరలోనే నేరవరేతుంది . సరియయిన నాయకులని ఎన్నుకుని ప్రణాళిక భద్దంగా మంచిని,పురోభివృద్ధిని ప్రజలకు అందిస్తారు అని ఆశిస్తూ ఇలాంటి సొంతలభం చూసుకునే గురివిందలను ఒక కంట కనిపెట్టమని మనవి చేస్తూ ….ముగిస్తున్నాను

( ఉద్యమాన్ని అభాసుపలు చేస్తున్న వీళ్ళగురించి రాసినప్పుడు ..కొన్ని మాటలు నిజామయిన ఉద్యమకారులకు భాద కలిగించి ఉండిన యెడల మన్నించగలరు …. ఇలాంటి వాళ్ళు ఉద్యమం గురించి సరిగా మాట్లాడలేక ఎదుటివారిముందు ఉద్యమం గోప్పదన్నాన్ని మట్టికరిపించటం చూసి అలా రాయటం జరిగింది ….)

అస్సలు ఈ పత్రికలు ప్రజా శ్రేయ్యసు అనే పదంను  వాళ్ళ డిక్షనరీ లోంచి తీసేసరేమో అనిపిస్తుంది.ఈ మధ్య నేను తెలంగాణ మీద తెగ చదివేస్తున్న ..ఎందుకో !!! అంటారా! ఈ పత్రికలు మరియు నా చుట్టూ ఉండే స్పీకర్లు ఎవరి వాదనను వాళ్ళు వినిపిస్తూ ఒకదానికి ఒకటి సంభందం లేకుండా చెప్పటం చూసి నాకు నేను వెతుక్కుందాం అని చెప్పి చదవటం మొదలెట్టా. మొత్తంగా నేను నిర్ణయించుకున్నది ఇక్కడ రాస్తున్నాను …  నేను పుట్టాక ముందు నిజమయిన తెలంగాణ వుద్యమం జరిగిందట …మా పక్కింటి ఆయన చెబుతుంటాడు . నాకు అర్ధం కాదు అస్సలు … నిజమయిన వుద్యమం ..ఉత్తుత్తి ఉద్యమం అని రెండు ఉంటాయా !!! మరీ చోద్యం కాకా పొతే….అప్పటి భావాలు ఇప్పటి భావాలూ మరియు అప్పటి నాయకుల్లో పరమ పదించిన వారు మినహాయించి మిగిలినవారు అందరూ ఈ వుద్యమలో వున్నారు కదా..పార్టీలకు అతీతంగా ప్రజాసేవ చేస్తున్న మహాను భావులు కాళోజి గారితో సహా .. మరి ఏది నిజమయిన వుద్యమం .. రెండూ అంటారేమో .అప్పుడు ముడుపులు పుచ్చుకున్న మంత్రులు రాజకీయ వాదుల మద్యలోనే కదా ఈ వుద్యమం కూడా నడుస్తుంది …. మరి ఇప్పుడు కూడా నామం పెట్టరెంటి వాళ్ళకి (..అంటే తెలంగాణ ప్రజలకు ). అయిన అస్సలు ఆ పింక్ పార్టీ నాయకుడు అన్నాడుట “తెలంగాణ వచ్చాక నేను అభివృద్ది సాధించాక పొతే నన్ను రాళ్ళు పెట్టి కొట్టండి అని … ఇంతవరకు ఎంత మంది అన్యాయం చేసినవాళ్ళను రాళ్ళు పెట్టి కొట్టారు అక్కడ ప్రజలు…అస్సలు కొట్టే వాళ్ళు… ఇప్పుడే కోట్టొచ్చుకదా… అబ్బే అది జరగదు… ఎందుకంటే భయం …. మరి రాష్ట్రం వాచ్చక… సొంత కొడుకులే తల్లినమ్మేస్తుంటే ఏమి చేస్తారు మళ్ళి ఉద్యమం బాట పడుతార …తెలంగాణ ప్రజలను ప్రశాంతంగా ఉండ నివ్వరా ?  ఈ ఉద్యమ కారులు…?

 ఏదో ఉద్యమం అలవాటు అయింది కదా నిజాం వాళ్లతో చేసి చేసి, అదే ఊపు ఇక్కడ కూడా సాగిస్తం అంటే ఎలా, అప్పుడు బానిస బ్రతుకులోంచి బయటకు రాగానే స్వతంత్ర వాసను ఆస్వదించకుండా చేసిన వాళ్ళ లో ,తెలంగాణ ముద్దుబిడ్డని అని చెప్పుకునే ఇంటి దొంగలను బయటకు లాగి పడేయండి. అప్పుడు మీ అభ్యుదయాన్ని ఎవరు ఆపుతారు, మీ ఏరియా లో నాన్ లోకల్ M.L.A లు M.P లు లేకుండా చూసుకోండి అది మీ చేస్తుల్లోనేగా వుండేది. రేపు రాష్ట్రము వచ్చినప్పుడు చిత్తసుద్దిలేని రాజకీయ నాయకులూ మీ వారయినా డబ్బులు ప్రాణాలు ఇలానే గుంజుతారుకదా !  రేపు రాష్ట్రము వాచ్చక మిమ్మల్ని పీక్కు తినే వాళ్ళలో మొదట వుండే వాళ్ళు వారే. ఇది స్వాతంత్రఉద్యమం కాదు కదా. ఒక ఇంట్లో ఉండి వెన్ను పోటుపొడిచే వాళ్ళకు పుట్టినిల్లయిన  ప్రదేశం మనము అసలే కౌరవ సంతతికదా (భారతం ప్రకారం మనం కౌరవులం) విడిపోయి కంపు చేసుకోవటం కంటే మనలో వున్నా కౌరవున్ని చంపితే చాలు.  అస్సలు దొంగలు మనలో వున్నా భాద్యతలేని ప్రజలు, డబ్బుకోసం రాజకీయాల్లో తమ ప్రాణాలకు తెగించి పోరాడే నాయకులు  వాళ్ళు సొంత రాష్త్రంలో వున్నా పరాయి రాష్ట్రం నుంచి వలస వచ్చిన ,వాళ్లు వున్నంతవరకు ఇప్పుడు 70mm లో చూపిస్తున్న కష్టాలు Imax రేంజికి పోతాయి తప్ప … వేరు రాష్ట్రం వస్తే ఏదో వజ్ర వర్షం కురిసి పేదరికం పోతుంది అంతా హ్యాపీ హ్యాపీ అనుకుంటే పొరబాటే…

పోస్ట్ మరీ పెద్దగా వుంటే చదవటం కష్టం అని  ఇక్కడితో ఆపుతున్నాను … next పోస్టులో పింక్ పార్టీ చూపిస్తున్న్న అన్యాయాల జాబితా రాష్ట్రం వస్తే వాటిని ఎలా solve చేస్తాం అన్న వాటిమీద ఒబామా హిల్లరీ రెంజ్లో  demographics తో సహ మీ మున్డుకుతేవటానికి ప్రయత్నం చేస్తాను ….

చంద్ర 

మతమూర్ఖులు చేసారో,
కులరాజులు తలచారో,

            జరిగిందీ అనర్దం,
            ఎదుర్కొనగ సమర్దులం

సిద్దాంతం ఉపిరిగా,
సమహక్కులు ధ్యేయంగా,

ఎరుపెక్కిన కళ్ళతో.
నిగ్గదీయు నోళ్ళతో,

            సంద్రంలా కదిలోస్తం,
            పెనుఉప్పెనయి కబళిస్తాం…

—  సుందరయ్య భవన్ మీద స్వదేశ మ్లేస్చ్యులు చేసిన దాడిని నిరసిస్తూ…. పరస్పర గౌరవం నాగరిక సమాజానికి మొదటిమెట్టు అని మరో సారి గుర్తు చేస్తూ ఒక అరుణ కిరణం —-

పదాల జేసిన లడ్డుండలు,
ప్రాసలు గలిపిన పాయసాలు,
వ్యాకరిణించిన  జాంగిరీలు,

అబ్బో ఒక్క తీపి వంటలేనా!

ప్రయోగాల నూనేలో వేయించిన కార పూసలు,
విమర్శలు గుప్పించిన బహుకమ్మని పులిహోర,
అలంకారాదులు దట్టించిన జీడి ఉప్మా,
అసలు ఆ పద అర్ధాల పరిమళం ఉందిచూడు…. అబ్బో అబ్బో..

అసలువే మరిచాను …..
అసలు ఆ వ్యవహారికా ఇడ్లీలు,
భావకవితల సాంబారు అంటే …
ఒకటేమిటి అన్నీ కోసుకోవచ్చు ……

అయినా…. పాశ్చాత్యరావ్…
ఆకల్లేనోడికి … ఇంగ్లీష్ హొటల్ ఆయితే ఏమి .. తెలుగు హొటల్ ఆయితే ఏముందిలే …
వస్తాన్నయ్య… .అక్కడ మద్యాన్న  భోజనంకు వేళయింది … అదేనయ్య తెలుగు హొటల్ లో  మధ్యన్నం భోజనకు వేళయింది ……

( పద అర్ధాలు అంటే వర్డ్ మీనింగ్స్ అని పరిగణించగలరు …. పదార్ధాలు అనే పదాన్ని సగానికి విరగ్గొట్టి అలా రాయటం జరిగింది….)

(అసలు సాహిత్యం మీద మక్కువ లేనప్పుడు .. ఇంగ్లీష్ వచ్చినా … తెలుగు రాకపోయినా పెద్దగ తేడా లేదు అని భావం )
 

ఇవిగో అక్షరాశ్వాలు,
వ్యాకరణ భూషితమయి,
మీ కలాల ముంగిట నిలచయాయి,
రండి అధిరోహించండి….

అదిగో సాహిత్యసమరశంఖారావం పూరించబడింది
సుర్యతేజోప్రభాభాశితులయి
మీ సాహిత్య ఖడ్గాలను చేబూని రండి …

ప్రయోగరంజితమయి,
పరిపూర్ణకళాహ్రుదితోడ,
ఈ సమరభూమికి,
సంసిద్దులయి విజయంచేయండి,

అక్షరసాగారమధనం జరుగుతుంది …..
అద్భుతకవితామ్రుతపానఁ జరగబోతుందిక్కడ …..
ఇది ఒక గద్యపద్యపదకవితా సంగ్రామం…
విమర్శనాస్త్రాలని దునుమాడి
నీకవితా జయకేతనాన్ని ఈసాహిత్యసమరంలో ఎగురవేయి ……

అరుణాక్షరగీతాలు,
సరసోద్రేకభావాలు,
స్తుతసందీపిక రాగాలు,
ఆహా ! పదాంభుది గర్భాన
ఇలాంటి మరకతమణులెన్నున్నవో
మధించండి….కవీశ్వరులార…
అక్షరలక్ష్మినీభువిజేర్చువరకు
మధించండి…. కవీశ్వరులార…

సంస్కృత వాఙ్మయం నాడిగాకలిగిన తెలుగుభాష వాక్పటిమ అనిర్వచనీయం,అద్వితీయం,అమోఘామ్రుతంగమయం…..